ديابت


دو نوع ديابت شيرين وجود دارد .ديابت نوع I ( وابسته به انسولين ) كه يك بيماري خود ايمني است و در آن گلبولهاي سفيد خون (سلولهاي T ) عليه بدن خود شخص واكنش ايمني نشان مي دهند و سلولهاي بتا در پانكراس را تخريب مي كنند . در نتيجه پانكراس مقدار كافي انسولين را نمي سازد و گلوكز خون افزايش مي يابد .ديابت نوع i اغلب قبل از سن 15 سالگي پديدار مي شود . اين بيماران نياز به مصرف منظم انسولين دارند و اكثراٌ از طريق تزريق مستقيم انسولين ، اين هورمون را دريافت مي كنند .

نوع دوم ديابت شيرين (غير وابسته به انسولين )حتي با وجود عملكرد طبيعي سلولهاي بتاي پانكراس و كافي بودن انسولين در خون ايجاد مي شود .ديابت نوع II به اين دليل ايجاد مي شود كه سلولهاي بدن نمي توانند پاسخ كافي و مناسب به انسولين دهند .اين بيماري به نظر مي رسد ارثي و حاصل وجود ژنهايي باشد كه گيرنده هايي فاقد عملكرد صحيح براي انسولين را ، روي سلولها به رمز در مي آورد . بيشترين نوع ديابت شيرين ، ديابت نوع II مي باشد . اين نوع ديابت تقريباٌ با چاقي همراه است و اغلب تا قبل از 40 سالگي آشكار نمي شود .بيماري از طريق كنترل مصرف قند ، ورزش كردن و رژيم غذايي مناسب براي كاهش وزن مهار مي شود . رژيم هاي غذايي توصيه شده داراي فيبر به مقدار زياد و سديم و چربي به مقدار كم هستند .داروهاي خوراكي نيز وجود دارد كه سطح گلوكز خون را كاهش مي دهند .

ديابت چگونه آشكار مي شود ؟

نشانه هاي اوليه هر دونوع ديابت فقدان انرژي ، تمايل به خوردن شيريني ها ، تكرر ادرار و احساس ثشنگي است . مجموعه اي از اين علائم و يك تاريخچه خانوادگي ديابت دار ، نشان مي دهد كه اين فرد بايد مورد آزمايشهاي بيشتري قرار گيرد . آزمايش تشخيصي ديابت ، تست تحمل گلوكز است .در اين آزمايش شخص محلول قندي را مي نوشد و سپس در فواصل زماني معين از شخص خونگيري شده و نمونه هاي خون را از نظر مقدار گلوكز بررسي مي كنند .

منبع

http://orangeblossom.blogfa.com